مشروعیت ازدواج موقت مورد اتفاق اهل بیت علیه السلام وفقهای امامیه است و قرآن کریم نیز در سوره نساء آیه 24 به آن تصریح نموده است مشروعیت متعه با وجود نص مزبور در درجه ی برتر استناد قرار خواهد داشت.
دو شرط اساسی در صحت ازدواج موقت ضروری است:
ذکر مدت
ذکر معین، یکی از ارکان اساسی ازدواج موقت تعیین مهر است که البته تعیین مقدار آن در اختیار طرفین خواهد بود.
موضوعی که در این مهم قابل اشاره می باشد، ضمانت اجرای ذکر مدت در عقد متعه است که برخی آن را به جهت اصل صحت عقود به نکاح دایم تبدیل نموده و برخی نیز به دلیل فقدان قصد حکم به بطلان آن صادر نموده اند.
اما مسأله ای که در ازدواج موقت قابل طرح می باشد، موضوع نفقه و توارث است.
در ازدواج موقت نفقه الزامی وجود ندارد اما چنانچه در ضمن عقد به وجود آن شرط شود وفای به شرط و پرداخت نفقه الزامی خواهد بود. در وضعیت ارث در عقد دائم ابهامی وجود نخواهد داشت اما در عقد موقت این حق به رسمیت شناخته نشده است و نیز حقی شرط ضمن عقد موجب الزام آن نخواهد بود زیرا شرط مزبور مخالف قواعد امری خواهد بود با این اوصاف برخی وفای به شرط را در صورتی که شرط توارث در ضمن عقد موقت شود را الزامی دانسته اند.
در ازدواج موقت طلاق راهی ندارد زیرا طلاق مخصوص عقد دائم است و آن چه موجب پایال دادن این عقد است، پایان مدت یا بذل آن از طرف شوهر خواهد بود.
و در خصوص عده در عقد موقت، عده زن در صورت نزدیکی و انقضای مدت یا بذل آن، دو حیض است با این شرط که زن یائسه نباشد، با وجود اقتضای سن، عادت زنانگی نبیند، عده او چهل و پنج روز است.

این سایت طبق قوانین جمهوری اسلامی ایران ، قوانین جرایم اینترنتی و مجموعه قوانین و مقررات تجارت الکترونیک فعالیت میکند.

خدمات و محتوای عرضه شده توسط این سایت جهت استفاده در این سایت تولید میشوند. هرگونه سو استفاده از اطلاعات ، متن ها ، طرح ها ، عکس ها و ...

از این سایت پیگرد قانونی دارد و هیچ فرد حقیقی یا حقوقی اجازه سوء استفاده از مطالب این سایت را ندارد.