هرگاه مشروط علیه، شرط فعل را انجام ندهد، مشروط له ابتدا باید الزام او را از دادگاه بخواهد.
اگر الزام مشروط علیه ممکن نشد حاکم میتواند به خرج مشار الیه، موجبات انجام تعهد را فراهم سازد. در صورتی که الزام مشروط علیه ممکن نشود و کسی هم نباشد، مشروطه له حق فسخ معامله را خواهد داشت.
مگر سه استثنا که به محض عدم انجام شرط فعل، مشروط له حق فسخ معامله را پیدا میکند.
• شرط دادن ضامن(مواد 243 و 379 ق.م)
• شرط فعل در عقد اجاره(496 ق.م)
• شرط دادن رهن به طور مطلق(بنابراین در صورتی که رهن مزبور مال معین مانند فلان خانه یا فلان ماشین معین باشد) قابل فسخ نیست و ضمانت اجرای تخلف درخواست به الزام شرط است).
نکته: اگر طرف شرط کند که ماه معین را رهن دهد آن مال قبل از رهن دادن تلف یا معیوب شود، طرف دیگر حق فسخ عقد را خواهد داشت ولی اگر مال بعد از رهن دادن تلف یا معیوب شود طرف دیگر حق فسخ نخواهد داشت.

 

این سایت طبق قوانین جمهوری اسلامی ایران ، قوانین جرایم اینترنتی و مجموعه قوانین و مقررات تجارت الکترونیک فعالیت میکند.

خدمات و محتوای عرضه شده توسط این سایت جهت استفاده در این سایت تولید میشوند. هرگونه سو استفاده از اطلاعات ، متن ها ، طرح ها ، عکس ها و ...

از این سایت پیگرد قانونی دارد و هیچ فرد حقیقی یا حقوقی اجازه سوء استفاده از مطالب این سایت را ندارد.